1009170341
เรื่องเล่าของนักบุญ
เขียนเรื่องหนึ่งยังไม่ทันเสร็จ ก็หาเรื่องเรื่องใหม่ขึ้นมาแล้ว ผมกำลังเล่าเรื่องๆหนึ่งอยู่ แต่เปลี่ยนใจนำเรื่องนี้ขึ้นมานำเสนอก่อน เริ่มแรกสมัครเว็ปไม่มีเรื่องจะเล่า ไม่รู้จะเล่าเรื่องอะไรดี พอวันนี้อยากระบาย ไม่อยากให้หัวมันว่าง ถ้าว่างจะคิดถึงแต่เรื่องนักบุญ ก็เกิดพรั่งพรูมีเรื่องราวผุดขึ้นมามากมาย เฮ้อ..
เรื่องนี้มันผุดขึ้นมา ล่องลอยในความคิดระหว่างดูอาโออิกับจุนเซย์ เมื่อสักครู่นี้ (Calmi Cuori Appessionali) จบลงไปอีกรอบ กลับมาประจำการหน้าคอมต่อ เสียงของโตโน่กำลังร้องเพลง ไม่เคยมีใครมารัก ดังวนไปวนมา วนอยู่นั่นแหละ
"เกิดมาไม่เคยมีใครมารัก ก็เลยไม่รู้วิธีจะรัก ไม่เคยรู้จัก
เฝ้ารอให้ใครสักคนมารัก เฝ้ารอให้ใครสักคนมาสอน รักแท้ให้ใจ
วันเวลาที่ล่วงเลยมา แค่ขอสักคนเข้าใจ..
เธอจะรู้บ้างไหม คนนั้นที่ใจฉันขอ..คือเธอ"
กลัวหัวว่างที่ว่า ถึงขนาดวานให้เพื่อนเปลี่ยนข้อความแสดงตนที่ FB ให้เลย
"ต้องทำใจให้ไร้อิสระที่จะคิดอะไรๆในตอนนี้"
เพื่อนคนหนึ่งถามว่า หมายความว่าอะไร
ก็ถ้าเราว่าง เราอาจจะคิดอะไรที่ใจเรากำลังจรดจ่ออยู่กับมัน เช่นใครสักคนหนึ่ง วิธีที่จะไม่คิดถึงใครคนนั้นได้ก็แค่หาอะไรทำ ไม่ให้ว่าง แค่นั้นเอง แต่มันไม่ง่ายเลย ดู RE4 แต่ใจแม่งลอยไปอยู่กับเรื่อนักบุญ ขอโทษครับ ขอใส่อารมณ์หน่อย ก็วันที่ผ่านมาผมเจอมาหนัก
นักบุญ ..ผมขอใช้คำนี้แทนการเรียกเธอในบทความนี้นะครับ ไม่ได้ว่ากันลอยๆ ชื่อเธอสามารถเขียนในรูปแบบที่มีความหมายว่านักบุญก็ได้ ถ้าจำไม่ผิดนะ.. เอ๊ะ.. ยังไง ก็ตอนนี้ไม่ได้ออนไลน์ ผมเห็นชื่อเธอในเว็ปหนึ่ง ถ้าจำชื่อเธอไม่ผิด.. ผมจำได้ว่ามีหนังพูดถึงนักบุญหลายๆคน นักบุญแต่ละคนก็มีวิธีบำเพ็ญบุญต่างกันไป และถ้าเธอเป็นนักบุญจริงๆ เธอคงบำเพ็ญบุญด้วยการอยู๋ด้วยแล้วรู้สึกดี ทำให้ผมยิ้มได้เมื่อมองรูปเธอ แต่ในเวลาชั่วข้ามคืน เรื่องของเธอก็ทำให้ผมเศร้า จัดหนักเลย ความรู้สึกเศร้า.. เธอจัดหนักให้ผมเต็มๆข้ามวันข้ามคืน แล้วนี่ผมเดี๋ยวต้องเปิดรูปเธอขึ้นมาทำงานเนี่ย ผมจะยิ้มหรือจะเศร้าดีว้า!!!
โครงการจิตอาสาโครงการหนึ่ง เราสื่อสารกันด้วยเว็ปบอร์ด ผมรู้จักเธอครั้งแรกที่นี่ พี่คนหนึ่งตอบข้อความของเธอ ประมาณว่า ถ้าจะฝากเนื้อฝากตัวก็มาฝากผมนี่ อยู่ๆดึงผมเข้าไปเกี่ยวได้ไง ผมยังงงอยู่เลย เหมือนล้อกันเล่น แต่ผมรับฝากจริง ข้อความของเธอ ขอฝากหัวใจด้วยหรือเปล่า.. ผมไม่บอก
หลังจากรู้ตัวว่าถูกรับฝากใครคนหนึ่งเข้ามาแล้ว เธอเป็นใครล่ะ ผมตามอ่านบอร์ดตามความเคลื่อนไหวมาพักหนึ่ง ช่วงหลังติดตามข้อมูลเธอต่อเนื่องในอีกเว็ปหนึ่ง ได้พูดคุยกับเธอผ่านข้อความบ้าง มีข้อความอะไร ลงรูปอะไรบ้าง ก็ไม่ถึงขนาดว่าไม่ให้คลาดสายตาหรอกนะ
เรื่องราวมันเกิดขึ้นประมาณสองสัปดาห์ก่อน คืนวันศุกร์ ผมลงข้อความว่าจะเข้ากรุงเทพฯวันเสาร์ นักบุญชวนผมหาอะไรทาน ทำยังไงล่ะผมมีนัดแล้ว นัดถ่ายภาพกับน้องคนหนึ่ง หากเป็นคนอื่นอาจอาจบอกเลิกนัดเพื่อรับนัดนักบุญแทน แต่ผมไม่ ผมพูดอะไรไปแล้ว ไม่ชอบที่จะผิดคำพูด ผมรับนัดนักบุญ สถานที่ในการถ่ายภาพที่นัดไว้ไม่ได้ตายตัว เผื่อลมเผื่อฝนตก ผมเปลี่ยนแปลงสถานที่เพื่อมาเจอนักบุญ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมพบเธอ เธอไม่ต่างจากรูปที่เห็น เธอที่ยืนตรงหน้าผม ไม่ทำให้ผมเปลี่ยนความรู้สึกที่มีต่อเธอผ่านทางโลกออนไลน์เปลี่ยนไป
วันสองวันถัดมา มีภาพเธอปรากฎขึ้นมาในเว็ป ภาพเหล่านั้นมันผมผมว่าเย็นวันอาทิตย์เธอไปถ่ายรูปแถวๆเกาะกรุง ไปกันสามคน ก็สามคนที่เจอกันวันเสาร์ก่อนหน้านี้ ในนั้นรวมรุ่นน้องในกลุ่มถ่ายภาพที่ผมชวนไปด้วยคนหนึ่ง ภาพและข้อความเริ่มทำให้ผมรู้สึกไม่ดีแล้ว วันเสาร์คือวันแรกที่เขากับเธอรู้จักกัน เขาก็ชวนเธอไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกันแล้วไปกับกลุ่มเพื่อนต้นเดือนหน้า วันที่สองมีถ่ายรูป ..อืม
ผมหาวันเข้ากรุงเทพนัดเธอถ่ายภาพบ้าง ผมได้นัดเธอในวันศุกร์ เราถ่ายภาพสนุกดี เธอบอกผมว่าเย็นนี้พี่คนนั้นจะตามมานะ คุณจะตามมาทำไมนะ ผมคิด แต่ในความคิดผมผมใส่อารมณ์กว่านี้เยอะ วันนั้นมีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งอยากถ่ายภาพขอตามมาด้วย เธอมาถึงตอนบ่ายถ่ายรูปได้พักหนึ่ง ก่อนแสงหมดย้ายไปพักทานอะไรๆที่ร้านสวยๆแถวพหลโยธินดีกว่า เพื่อนผมเสนอ ..ได้ขยับหนีออกมาแล้ว แต่เขาก็ตามมาจนได้
เพื่อนผมขับรถมาส่งที่อนุสาวรีย์ ระหว่างทางพูดคุยบอกทางกันไปเพื่อนผมก็พูดแซวเธอกับเขาที่นั่งอยู่เบาะหลังว่ากำลังจีบกัน เธอขอลงรถก่อน เขาลงตามไปด้วย ที่ที่คุณควรลงไม่ใช่ตรงนี้นะ ..ในความคิดของผมใส่อารมณ์กว่านี้นะ สองคนลงไปกล่าวบอกลากับอีกสองคนที่ยังอยู่บนรถ ผมไม่สบอารมณ์ที่จะหันไปบอกลาด้วยหรอกนะ
วันสองวันถัดมา มีภาพเธอปรากฎขึ้นอีกในเว็ปของเขา ชุดที่เธอใส่ในภาพเหล่านั้น เขาซื้อให้ ผมเลยแกล้งถามไปว่าโดนเขาจีบแล้วสิ เธอปัดที่จะตอบ โดยไล่ให้ไปถามเขาเอง คำตอบที่ผมไม่อยากได้ยินผมก็ไม่ได้ยิน มันทำผมใจชื้นขึ้นมา แต่วันที่ผ่านมา คำตอบของเธอผมกลับได้ยินจากเขา สาดดดดดดด....
จากวันแรกจนถึงวันที่ผมได้รู้จากปากเขาว่าเขากับเธอเป็นแฟนกัน 13 วัน แต่ผมเชื่อว่าวันนี้ที่ผมรู้ไม่ใช่วันที่เขากับเธอตกลงคบกัน คนเราเดี๋ยวนี้ตกลงคบกันในเวลาไม่กี่วันเนี่ยหรอ ที่ผมรู้สึกว่าคราวนี้ผมโดนหนักมาก นั่นเพราะว่ามันเหมือนผมถูกแทงข้างหลัง และที่ผมไม่ได้รู้จากปากของเธอเอง
วันที่ผ่านมาไม่ได้ทานอะไรเลย มีแค่กาแฟแก้วเดียว เพิ่งได้ทานข้าวระหว่างดูหนังนั่นก็เปลี่ยนวันใหม่แล้ว คืนนี้ข่มตาไม่ลง ใช้เวลาไปกับเรื่องนี้มาและขอสะสางรูปภาพให้เธอ บอกตามตรงว่าแทบจะทำงานไม่ได้เลย ไม่มีไอเดีย ช่วงเวลาที่ทำให้ผมเป็นบ้าเป็นบออยู่ในขณะนี้ มันช่างยาวนานเหลือเกิน ทั้งๆที่เพิ่งผ่านมาไม่ถึงรอบวัน
วันทั้งวันที่ผ่านมาอย่างยากเย็น คิดมาก แน่นอนว่าผมไม่มีสิทธิ์ไปบังคับให้ใครรู้สึกอย่างไร แต่ผมเฮิร์ทผมเจ็บผมเคืองไปแล้ว ตอนนี้ผมเหมือนฟังความข้างเดียวและเป็นการฟังความจากคู่กรณีด้วยสิ มันเหมือนผมกำลังแข่งอะไรสักอย่างอยู่ คู่แข่งของคุณบอกให้คุณหยุด คุณจะหยุดไหม..
เสียงของโตโน่ยังคงดังอยู่ "เฝ้ารอให้ใครสักคนมารัก เฝ้ารอให้ใครสักคนมาสอน.."
วันนี้เธอจะกล้าคุยกับผมเหมือนเดิมไหม ผมจะได้คำตอบจากเธอเองไหม
pearlsep
p.s. Calmi Cuori Appessionali เล่าเรื่องราวของจุนเซย์ ช่างซ่อมแซมภาพศิลปะของศิลปินชื่อก้องแต่ไม่สามารถซ่อมแซมชีวิตรักของตนได้ แม้ว่ารักจะผ่านมานานแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยลืมนัดกับอาโออิ คนรักเก่า นัดที่เขาเคยสัญญาว่าจะต้องมาพบกันอีกครั้งในวันเกิดครบรอบสามสิบปีของอาโออิ